Dzieje mieszkańców Pnikuta

Po wielu latach, chyba pięciu lub sześciu, powstała unikalna publikacja opisująca dzieje mieszkańców Pnikuta którego już nie ma….

Przed II Wojną Światową w Pnikucie mieszkali właściwie tylko Polacy. Z różnych powodów, początkowo głównie „za chlebem”, wyjeżdżały kolejne rodziny. Dzisiaj trudno to sobie wyobrazić ale szukając lepszego życia opuszczali ziemię którą dziedziczyli po rodzicach, dziadkach, po przodkach sprzed dziesiątków i setek lat.

Wojna zmieniła wszystko. Pnikuczanie przestali być obywatelami Polski, stracili Ojczyznę, stracili prawo do dysponowania swoją własnością, przestali być wolnymi ludźmi.

Nie oceniajmy tych, którzy wówczas wyjechali, nie tłumaczmy tych, którzy postanowili zostać. To już inna rzeczywistość, inny świat. Pnikut zawsze pozostanie w ich sercach i trochę szkoda, że młodzi tego nie rozumieją.

Pnikut_dzieje_rodzin – dla zainteresowanych dziejami rodzin pnikuckich przed rokiem 1960

6 Comments:

  1. Bardzo dziękuję za wspaniałe opracowanie, fajnie było poczytać o własnych pradziadkach i dziadziu -dom 97 🙂

  2. Świetne opracowanie, bardzo dziękuję, fajnie było poczytać o własnych pradziadkach i dziadziu

  3. Super sprawa… numer 282 i 286 z opisu to moi dziadkowie😄😄😄

  4. Bardzo się cieszę z tego opracowania i bardzo dziękuję 103 i 176 to opis mojej rodziny moich pradziadków i dziadków jeszcze raz wielkie dzięki

  5. Staszku, chylę dziś nisko głowę przed Tobą i przed tym, do czego z takim uporem i determinacją dążyłeś. Twoje marzenie stało się faktem. Dzieje pnikuckich rodzin, w tym rodzin bliskich mojemu sercu – Skrabków, Doroszów, Pawłowskich, Gładyszów, zostały przez Ciebie rozpracowane i spisane, i będą na zawsze cennym dokumentem historycznym dla tych wszystkich, którzy mają świadomość swoich rodzinnych „korzeni” w dawnym polskim Pnikucie. Wiem, ile trudu zadałeś sobie, odtwarzając tak realistycznie ze swej fenomenalnej, wręcz fotograficznej pamięci, członków poszczególnych pnikuckich rodzin, nawet oprócz imion zapamiętałeś czasem zabawnie brzmiące przydomki, a na dołączonej mapie Pnikuta zaznaczyłeś dawny układ domów we wsi i po nr domu, możemy poznać usytuowanie domu naszych przodków. Wiem, jak skrupulatnie notowałeś i ceniłeś sobie każdą zdobytą informację od żyjących kresowian oraz wielkie wsparcie ze strony Administratora e-strony pnikut.net pana Kazimierza Paprockiego. To wielka sprawa, by podjąć się takiego zadania i by je wykonać. Nie dokonałbyś tego, gdyby nie Twoja uparta „dusza Kresowiaka”, zawsze dumna z tamtej Małej Ojczyzny swojego dzieciństwa i młodości, a jednocześnie jest to dowód na to, że nadal kochasz i tęsknisz za krajem lat dziecinnych… Chcesz go uwiecznić i przekazać dla potomnych. Tutaj nasuwa mi się skojarzenie ze słowami z Epilogu „Pana Tadeusza” A. Mickiewicza, które niech będą mottem końcowym mojego uznania dla Ciebie: „Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie. Święty i czysty, jak pierwsze kochanie …” Za Twój trud i wytrwałość – wielkie brawa!
    Maria Rączka z Rybnika / córka Stefanii Skrabka z Pnikuta/

  6. Krystyna Kuśnierz

    Również serdecznie dziękuje za opracowanie! Dzięki Waszym staraniom pamięć o nich nadal żyje! Prapraprawnuczka(!) Franciszka (147.), i prawnuczka Władysława Kuśnierz (236.).

    P.S. Rdzenna Pnikuczanka:)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

jfb_p_buttontext

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.